Ladah Jate mag nu wel alles van mij weten

 LaDaH JaTe noemen wij haar maar, zei "Het ging al niet goed voordat zij kanker had." In haar oordeel over mij. Zij was daar niet bij dus bij deze zal ik je vertellen hoe "niet goed" het ging voordat ik kanker had.

Tegen de tijd dat zij in 2012 de diagnose Hodgkin Lymphoma hadden gegeven in het ziekenhuis, was de kanker al bij fase 4 en zeiden zij op een vrijdag dat op de maandag daarop voor minimaal 5 en een halve maand 7 chemokuren door elkaar heen kon gaan doen geheten de BEACOPP therapie. Wanneer ik niet het jaar daarvoor bij mijn exman was weggegaan dan was ik al dood geweest voordat Ladah deze uitspraak kon maken. Namelijk had mijn huisarts die ik had toen ik nog met mijn ex was gezegd dat de mijn buik, waar er lymfatische cellen op rapide tempo aan het groeien waren, die doordrenkt waren met lymfeklierkanker, een te dikke buik waren en dat al mijn klachten vanwege overgewicht kwamen. Dit was voor mijn exman mooi meegenomen want dit was nog een excuus voor hem om mij nog vaker de grond in te boren terwijl hij van 's ochtends tot 's avonds dronk, stiekem buiten de deur coke rookte(ben ik pas achteraf achter gekomen) en een vriendin er op nahield achter mijn rug om dat toen hun relatie begon pas 16 was en met haar 19e jaar stierf aan een overdosis en ik op haar twee kinderen vaak paste niet wetend dat die kinderen mogelijk wel van mijn exman zelf waren.

Ladah, jij wilde alles van mijn weten en vond dat ik kontakt moest zoeken met mijn ex terwijl de rechter een contact verbod had opgelegd ter bescherming van mijnzelf en mijn kids en stond verbaasd te kijken en met trots geslagen toen ik daar een emotionele reactie kreeg daarop en jou niet in mijn huis wilde hebben.

Terug naar de kanker. Nee, Ladah, het ging al voordat ik de kanker had niet goed en hoogstwaarschijnlijk is dat een van de redenen waarom ik al op zo een jonge leeftijd ook kanker kreeg.
Wanneer je door een predator in huis wordt genomen als jonge dakloze dame, kan dat nogal voor het een ander aan "niet goed gaan" zorgen.


Jij vond dat ik niet meewerkte toen ik jou niet wilde vertellen waarom ik in therapie was. Nou, we zijn zoveel jaar later, maar aangezien deze zaken zo doorslaggevend waren voor jouw oordeel, vertel ik het je nu, want nu heb ik vrij veel al publiekelijk gemaakt en daarmee strijd ik keihard voor mijnzelf en mijn lotgenoten voor een betere behandeling in deze maatschappij en systeem. En dit betoog hoort daar dus ook bij. Ik ben mishandeld, misbruikt, verkracht, ontvoerd, gegijzeld en gestalkt en ik heb met 17 jaar een gedwongen abortus gekregen waarbij ik middenin wakker werd, met drugs was verdoofd, dus niet wist dat het gebeurde tot het moment dat ik mijn ogen open deed en het precies gaande was, en dit was in een willekeurige pand in de stad en niet door een dokter gedaan. Ik heb daarna maandenlang zonder medische hulp non stop zwaar gebloed in een verlaten kraakpand in de stad vlakbij het stadhuis. Elke keer dat ik de straten van deze stad bewandel heb ik dus deze herrineringen waar ik mee aan de slag moet dus vandaar de therapie.

Maar Ladah, dat was echt jouw zaak niet. Namelijk heb ik mijn kinderen lief en ben ik een hele goede moeder. 

Jij bent meegegaan met veronderstellingen van een school dat zich bedreigd voelde door mij omdat ik niet tolereerde dat de leerkracht van mijn dochter in de klas met winti dreigde, special needs kinderen in de klas in houdgreep zette, en brieven van ouders voor de klas in stukken scheurde terwijl ze de andere kinderen aanmoedigde om de klasgenoot van mijn dochter uit te lachen en omdat ik graag wilde dat zij de adhd van mijn dochter addresseerden in plaats van haar kleding keuze. Mijn stijl om om te gaan met mijn kind haar kledingkeuzes was namelijk neutraal en de school ging juist veel drama maken, dat pedagogisch gezien dus averechts werkt. Daarvoor hebben zij mij zwart gemaakt, gezegd dat mijn kind altijd honger heeft, terwijl dat juist een adhd ding was van haar, waar de psych dat haar, VOOR JOUW KOMST EN HUN VERDWIJNEN, al jaren kende oplossingen voor had.

Alle adviezen die ik had gekregen van specialisten die wel verstand van mijn kind hadden en die de tijd daar ook voor namen, die volgde ik op. Het is jou in minder dan een paar maanden gelukt om al die adviezen die ik opvolgde te framen als beslissingen van een onbekwame moeder. Je hebt zelfs de rooster van mijn dochter afgepakt.

Mijn dochter is vanwege jouw onbekwame en impulsieve handelen bij het Florijn terecht gekomen waar zij zwaar mishandeld en misbruikt is geweest. Florijn is nu gesloten. Maar nu heeft mijn dochter net zoveel therapie nodig als dat ik nodig had.

En jij, je hebt mij vast online opgemerkt. 

Je hebt 3000 keer de kans gehad om mij te benaderen. 

Maar je maakt carrière en dat vindt jij belangrijker dan jouw fouten toegeven en onder ogen zien dat jouw discriminatie, toen jij bij het Leger Des Heils Jeugdteam werkte, niet alleen een kind onterecht van haar moeder heeft weggetrokken, maar dat kind ook nog zwaar getraumatiseerd extra daarop daarna. Jij verdient het niet om carrière te maken. Je zou een sliert moeten meemaken van wat jouw leipe gedrag in macht veroorzaakt heeft met mij en mijn gezin. Een kleine sliert zou jij al stop tegen dit leven zeggen. Wat ziek. En wij maar knokken om alsnog iets er van te maken. Jij dacht dat ik allang de pijp uit zou zijn. Ik ben er nog. Jij niet, want jij hebt geen ziel. En zelfs dit wil ik niet naar je sturen, want hoe beeldend mijn woorden moge zijn het komt nergens in de buurt van de gehalte pijn.

Was dat het waard voor je?