Klachten in de Jeugdzorg

Op Linkedin vindt u bij mijn post hierover een link naar de seminar waar ik het nu over ga hebben. 

Maak het zwart/witter. "Klachten" zijn voor zaken die niet met wettelijk verwijtbare handelen. Dit zou logischerwijs voor medewerkers die geen grensoverschrijdende gedrag vertonen veiliger voelen i.v.m. de gestelde angstcultuur.

Over de gehele sector duidelijke begrip is van wat grensoverschrijdend is.  Daarvoor bestaat een beroepscode: (Zoekterm google: beroepscode jeugdzorg) alleen deze beroepscode zou veel gedetailleerder uitgewerkt moeten worden. Veel van de gestelde punten, bij de omschrijvingen van gewenste gedrag en handelen, verkeren zich op grijsgebieden en zijn open voor interpretatie.

Er wordt bij de seminar de termen "professional" tegenover "klager" gezet. Dit en het feite dat de "klager" in het publiek zit communiceert dat *de cliënt* of ouder/verzorger van *cliënt* niet als volwaardige gesprekspartner gezien wordt.

Er moet een besef zijn bij jz medewerkers dat er heel veel onrecht afspeelt zie Lijst Malafide Zorg https://www.linkedin.com/posts/sabrina-grossman-zorg-hulpwaar-partij-bijzonder_malafide-zorginstanties-in-nederland-activity-7253832745112465409-3FZc?utm_source=share&utm_medium=member_android Hierbij zou er bij de gestelde angstcultuur een verschuiving moeten komen waarbij iedere jeugdprofessional de veiligheid van kinderen in jeugdzorg, waar zij niet mee te maken hebben, voorop gesteld moeten worden. Net zoals er gezegd wordt tegen vals beschuldigde ouders/verzorgers dat zij blij moeten zijn dat het bestaat en trotseer maar het onderzoek of microscoop oplegging omwille van het feite dat de kinderen waarbij onrecht plaatsvindt beschermd moeten worden. Kortom, fouten kunnen er gemaakt worden, grove onrecht niet. Trots opzij. Deal ermee.

M.b.t. procedures en nogmaals het zwart/wit maken van grensoverschrijdend gedrag en het belang van duidelijkheid en strengheid in handelen naar medewerkers en organisaties waarnaar er klachten zijn. Wanneer een klacht ontvangen wordt zou er, bij elke mogelijke twijfel dat er grensoverschrijdende gedrag is geweest, verwezen moeten worden naar aangifte in plaats van klacht.  

Neem voorbeeld aan de zaak van Woonzorgcentrum De Overloop, waarbIj de aantijgingen waren Mishandeling, Verwaarlozing, Vrijheidsberoving, Medische nalatigheid, medicijn overdosering, onhygiene, Fraude, Smaad, Diefstal en Intimidatie.
Er zijn vier personeelsleden ontslagen omdat zij een aandeel hadden in de misstanden bij De Overloop. Verder is er onderzoek geweest door Hoffmann Bedrijfsrecherche. Omdat zij geen specialisten zijn op het gebied van zorg konden zij maar een deel van de klachten onderzoeken. De zorggerelateerde klachten werden uiteindelijk doorverwezen naar het eigen klachtenbureau van De Overloop. Daar is in zeer beperkte mate gebruik van gemaakt en uiteindelijk bleef er één klacht over. Conclusie was, dat dit te weinig was voor een groot vervolgonderzoek. Dat terwijl dat niet de werkelijke conclusie is die wij hieruit kunnen verhalen. Een functionele conclusie is dat de politie en recherche geen afdeling bezit met bevoegdheid om dermate zaken van onrecht waarbij malafide zorg bemiddeld wordt door allerlei wetgeving en protocollen, inclusief het klachtenprocedure zelf, en dat organisaties zoals SKJ en Jeugdzorg, als zelf proclamerende beschermers en hulpverleners zijn voor de jeugd, hun eerste prioriteit zouden moeten hebben het signaleren en doorzetten naar overheid en regering dat er bij deze gebrek aan organisatie snel en extreem een definierende en rechtvaardige verandering moet komen.


Hierbij is het belangrijk dat de medewerkers die betrokken zijn bij een klachtenprocedure het besef hebben dat wanneer een individuele medewerker afhankelijk is van een Multidisciplinaire beslissing, de ouders/verzorgers de last dragen dat hun klacht, wanneer die niet in zijn volledigheid behandeld wordt door deze multidisciplinaire aard in acht te nemen, niet een andere cliënt, ouder of verzorger zal beschermen tegen de ongemak en/of tijdelijke staking of vertraging van positieve ontwikkeling in samewerking en/of cliënt functioneren. En het geeft de ouder/verzorgers geen garantie dat zij niet linea recta met een soortgelijke probleem geconfronteerd zullen worden in de toekomst.

Ook zouden medewerkers beter besef moeten krijgen van de druk waaronder en de angst waarmee ouders te maken hebben. Wanneer jeugdzorg organisaties rechtvaardig betrokken zijn kan dat vaak inhouden dat ouders al lang voordat de instantie betrokken was te maken hadden met angsten rondom het welzijn en toekomst van hun kind. Dergelijke angsten zijn veel zwaarder en vervelender dan een angst dat jij jouw baan verliest.

De hoeveelheid weergave voor het kanaal met de seminars spreekt boekdelen over de gehalte interesse dat er bestaat over kwaliteit van de jeugdzorg. Vrij.
Wel. Noppes.

https://youtu.be/FFbaxKysvh8?si=RsCKJIOlTctwLSx_